Bande dessinée
Néerlandais

Dood zijn heeft weinig om het lijf

Fabien Vehlmann (scénariste), Denis Bodart (dessinateur)
Zes gelegenheidsmoordenaars grijpen hun kans...Hoewel ?Green Manor' een vrij selecte club is, kun je tamelijk makkelijk als nieuw lid toetreden. Je hoeft enkel heel erg rijk te zijn, over een machiavellistische inventiviteit te beschikken en een trefzekere stoot in huis te hebben. Je bent er namelijk niet alleen in het gezelschap van hoge Engelse bourgeoisie, maar Green Manor is bovendien het mees
Titre
Dood zijn heeft weinig om het lijf
Scénariste
Fabien Vehlmann
Dessinateur
Denis Bodart
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Titre original
De l'inconvénient d'etre mort
Éditeur
[Marcinelle]:: Dupuis, 2002
48 p. : ill.
ISBN
90-314-2405-6

Commentaires

Engeland en clubs horen bij elkaar zoals Suske hoort bij Wiske. Ze maken een onlosmakelijk deel uit van het bestaan van elke Engelse lord. Heren van stand ontmoeten elkaar in de salons waar ze bij een kop thee of bij iets sterkers het wereldgebeuren becommentariëren. Terwijl buiten het grootste deel van de bevolking een ongelijke strijd voert tegen honger en armoede, nestelen de notabelen zich knus in zachte canapés en laten ze zich bedienen door kraaknette butlers die er zich voor hoeden de kleinste fout tegen de etiquette te maken. Het leven in de clubs is een aaneenschakeling van imago-opbouw en schone schijn. Onder de nette kostuums huizen de meest perverse ideeën. Voor deze rijke lui behoort de lagere sociale klasse tot hun speeldomein, ze wanen zich de heersers van de wereld. Een mensenleven is voor hen niet meer dan een kaarsenvlam die je tussen duim en wijsvinger dooft.

Zowel de voor- als de achterflap van Dood zijn heeft weinig om het lijf illustreren het bovenstaande …Lire la suite
Een man ontsnapt uit een psychiatrische inrichting en neemt een gezin in gijzeling. Deze aanleiding om het verleden van de gijzelnemer te onderzoeken leidt naar een deftige club in Londen, 1870, waarvan de leden als oplossers of als daders met moord in aanraking komen. Vijf verhalen waarin de dood een belangrijke rol speelt, in een Sherlock Holmes achtige setting, waarbij de meest prachtige theorieën ontwikkeld én onderuitgehaald worden door leden van de club. Bodart tekende eerder "Detective Dombret", hij heeft iets met raadselachtige gebeurtenissen. De kaft toont een butler die met een plumeau een schedel onder het tapijt werkt, de karikaturaal realistische stijl geeft het totaal een licht humoristiche ondertoon. Voor vanaf een jaar of 12.

À propos de Fabien Vehlmann

CC BY-SA 4.0 - Image by Selbymay

Fabien Vehlmann est un scénariste de bande dessinée français né à Mont-de-Marsan le 30 janvier 1972. Son œuvre la plus connue, en collaboration avec Bruno Gazzotti, est la série fantastique jeunesse Seuls.

Biographie

Formation et débuts (années 1990)

Né à Mont-de-Marsan, Fabien Vehlmann vit à La Motte-Servolex de 1975 à 1992. Il étudie à l’École supérieure de commerce de Nantes et effectue un service civil dans une troupe de théâtre de Chambéry.

En 1996, il participe à un concours de scénario dans Spirou magazine, mais est éliminé du tirage car il ne respecte pas le format de rigueur. Malgré tout, il envoie durant toute une année des scénarios au magazine avant d'être finalement accepté. En lire plus sur Wikipedia