Strip
Nederlands

Dood zijn heeft weinig om het lijf

Fabien Vehlmann (scenarist), Denis Bodart (illustrator)
Zes gelegenheidsmoordenaars grijpen hun kans...Hoewel ?Green Manor' een vrij selecte club is, kun je tamelijk makkelijk als nieuw lid toetreden. Je hoeft enkel heel erg rijk te zijn, over een machiavellistische inventiviteit te beschikken en een trefzekere stoot in huis te hebben. Je bent er namelijk niet alleen in het gezelschap van hoge Engelse bourgeoisie, maar Green Manor is bovendien het mees
Titel
Dood zijn heeft weinig om het lijf
Scenarist
Fabien Vehlmann
Illustrator
Denis Bodart
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
De l'inconvénient d'etre mort
Uitgever
[Marcinelle]:: Dupuis, 2002
48 p. : ill.
ISBN
90-314-2405-6

Besprekingen

Engeland en clubs horen bij elkaar zoals Suske hoort bij Wiske. Ze maken een onlosmakelijk deel uit van het bestaan van elke Engelse lord. Heren van stand ontmoeten elkaar in de salons waar ze bij een kop thee of bij iets sterkers het wereldgebeuren becommentariëren. Terwijl buiten het grootste deel van de bevolking een ongelijke strijd voert tegen honger en armoede, nestelen de notabelen zich knus in zachte canapés en laten ze zich bedienen door kraaknette butlers die er zich voor hoeden de kleinste fout tegen de etiquette te maken. Het leven in de clubs is een aaneenschakeling van imago-opbouw en schone schijn. Onder de nette kostuums huizen de meest perverse ideeën. Voor deze rijke lui behoort de lagere sociale klasse tot hun speeldomein, ze wanen zich de heersers van de wereld. Een mensenleven is voor hen niet meer dan een kaarsenvlam die je tussen duim en wijsvinger dooft.

Zowel de voor- als de achterflap van Dood zijn heeft weinig om het lijf illustreren het bovenstaande …Lees verder
Een man ontsnapt uit een psychiatrische inrichting en neemt een gezin in gijzeling. Deze aanleiding om het verleden van de gijzelnemer te onderzoeken leidt naar een deftige club in Londen, 1870, waarvan de leden als oplossers of als daders met moord in aanraking komen. Vijf verhalen waarin de dood een belangrijke rol speelt, in een Sherlock Holmes achtige setting, waarbij de meest prachtige theorieën ontwikkeld én onderuitgehaald worden door leden van de club. Bodart tekende eerder "Detective Dombret", hij heeft iets met raadselachtige gebeurtenissen. De kaft toont een butler die met een plumeau een schedel onder het tapijt werkt, de karikaturaal realistische stijl geeft het totaal een licht humoristiche ondertoon. Voor vanaf een jaar of 12.

Over Fabien Vehlmann

Fabien Vehlmann (Mont de Marsan, 30 januari 1972) is een Frans stripscenarist.

Carrière

Zijn doorbraak kwam er in 1998 met de reeks Green Manor, getekend door Denis Bodart. Daarnaast schreef hij korte scenario's voor onder andere Maltaite, Clarke, Deth en Benoit Feroumont. Met die laatste maakte hij ook de reeks Wondertown. Heer der dolende zielen schreef hij voor Matthieu Bonhomme. Vanaf 2003 maakte hij de sciencefiction reeks Ian met tekenaar Ralph Meyer. Met tekenaar Bruno Gazzotti maakte hij vanaf 2006 de fantastische jeugdreeks Alleen. Fabien Vehlmann werkte ook samen met Kerascoët (Mooi duister, Voyage en Satanie) en met tekenaar Jason (L'île aux cent mille morts). Hij mocht de stripreeks Robbedoes en Kwabbernoot overnemen, samen met tekenaar Yoann.

Bekroningen

Vehlmann won samen met Gwe…Lees verder op Wikipedia